Yaşamaklı olacaksın,
Su bile içerken tadını alarak.
Seviştiğinde,
Evrenin kozmik melodisiyle ritmedecek kasıkların.
Bir kıymık battı mı eline,
Tüm orman saplanmış gibi
Ki anlayasın, yaşamaktasın.
O halde,
Yaşamaklı olacaksın.
Bir güz ağacına rastladıysan
Alevden yaprakları dökülen
Sarıl onun kırmızısına,
Sarmalan, ve hatta yuvarlan üstünde yaprakların
Sinirleri köhnememiş çocuklar gibi.
Umarsamaklı olacaksın, bir çocuk kadar
Ve söz dinlemez, bir çocuk kadar.
Çünkü yaşamaklar varlar, çokça
Dökülen yapraklarca, ormanlar kadar
O halde,
Yaşamaklı olacaksın
Ağlıyor musun, sel olacaksın.
Muhterissen Napolyon,
Aşıksan Ferhat olacaksın.
Gerekince,
İtidalde dahi aşırıya kaçacaksın
Çünkü yaşayacaksın,
En çok sen yaşayacaksın
Bir kitap okuyunca sen,
Mürekkep senden yapılmış;
Bir nefes alınca
Oksijen sana salınmışça,
Yaşamaklı olacaksın
Ve nihayet, biliyorum, öleceksin.
Ölünce de en çok sen öleceksin!
Çünkü yaşayacaksın,
En uzun değilse de
En çok sen yaşayacaksın!
